Sizden Gelenler

Merhaba Büyümek

Merhaba Büyümek

Büyümek diye bir gerçek var, küçükken deliler gibi istediğim. Ben artık küçük olmak istemiyorum diye avaz avaz ağladığım. Sahi hayalimdeki büyümek neydi, her gün büyümek için can attığım şey neydi ya da sizin hayalinizdeki neydi? Ben küçükken yaramazlık yaptığım zaman annem hep bana kızardı, bazen de cezalandırırdı. Aslında haklıydı ama ben yine de bana kızmasın istiyordum. Ben de hep ‘ablalarım gibi büyüyeceğim, bana da kızmasın artık annem’ diye dua ederdim. Tek derdim o zaman onlar gibi olmak, kızılmamaktı. Hatta keşke ben onlardan daha önce doğmuş olsaydım da bana da kızılmasaydı diye hayaller kurup dururdum.

Büyümeye ilk adım attığım yer lise zamanlarımdı, her şey o kadar zor geliyordu ki yeni okul, yeni arkadaşlar, yeni bir ortam, senden farklı çeşit çeşit insan. Hele ki dersler… Okula gitmek benim için bir zulümdü. Her gün ağlıyordum okula gitmemek için. Hatta bir an önce büyüyüp üniversitenin bittiği zamanın hayalleri ile yatıp kalkıyordum. Ama öyle her şey bir anda olmuyordu. Ben de zor gelen her şeye bir şekilde alışmaya başladım, hatta en çok istediğim şey ablamla konuşup dertleşmek daha doğrusu onunla dertleşecek kadar büyümek.

Bir anımı paylaşacağım sizinle. O zamanlar üniversite sınavına hazırlanıyorum. Bir gün ablamla kavga ettim. Kavga etme sebebim de onun bana hiçbir şey anlatmayışı, neymiş ben küçükmüşüm onu anlamazmışım. Kendimi o zaman o kadar yalnız hissettim ki… Ama bir yandan sinirliyim ablama bir yandan kırgınım. Başladım ben içimdeki kırgınlığı, kızgınlığı kağıtlara dökmeye. Şiir yazdım yazdım en son dayanamadım ablamla paylaşmak istedim, anlasın ki ben de büyüyorum onu anlayabilecek durumdayım. Ablam şiirlerimi okudu ve dedi ki çok güzel olmuş ama sen aşık mı oldun. Aşık olsam daha iyiydi. Sonra dedim ne oluyor ben kırgınlığımı yazmışım sen bana aşk diyorsun. Peki dedim, yazdığım ne var ne yok yırttım. Ben ablama büyüdüm demeye çalıştım o bana aşk dedi. O gün ben de bir gün senin yaşına geleceğim ve böyle yapmayacağım dedim. Ama hâlâ her gece Allah’ım artık bende büyüyeyim de onlar gibi olayım diye dualar ediyorum. Bilseydim hayatın beni böylesine kıracağını, ister miydim hiç büyümek. Evet, şimdi ise ben ne ara büyüdüm dediğim yerdeyim. Belki de daha çok diyeceğim ama ben şimdiden başladım. Ben şu an 24 yaşındayım. Şimdi diyeceksiniz ki ne yordu seni bu kadar inanın ben de bilmiyorum. Bildiğim tek şey büyümek denen gerçekliğin gitgide yorduğu.

Bazen insan keşke çocuk kalsaydım da babam kızsaydı diyor. Hem o zaman kalbim kırılmıyordu, biraz ağlıyordum geçiyordu. Şimdi ise kalbin kırılıyor, ruhun yoruluyor. Büyümek denen bu eylem bazen uyku uyutmuyor, bazen ise uyanmak bilmiyorsun. Bir sabah uyanıyorsun, güneş senden başka herkes için doğmuş sanki, herkes gülüyor ama sen ağlıyorsun sanıyorsun. Herkesin hayatı dört dörtlük de seninki berbat geçiyor gibi görüyorsun. Günler geçtikçe daha nice yorgunluklar seni bekliyor, sonra işte isyan bayrağını çekiyorsun. Ben neden büyüdüm ki? Etrafa bakıyorsun, herkes büyüyor, herkes hayatına bir şekilde devam ediyor. O zaman anlıyorsun ki büyümekten kaçışın yok. Hem ne oldu ki? Dünya yıkıldı da altında bir sen kalmadın ya. Bunu anladığım an dedim ki: “Evet ben büyüyorum, büyüdükçe sorumluluklarım artıyor; yorgunluklar, kırgınlıklar artıyor. Ve ben bununla savaşmaya hazırım, ben de mutlu olabilirim, ağlayabilirim. Ama ben varsam hayatım var, ben yoksam yok. Her şey bir anda güzel olacak diye de bir şey yokmuş, onu da öğretti hayat sağolsun.” O zaman “her zorlukla beraber bir kolaylık vardır” ayet-i kerimesine sığınıyorum. Ve diyorum ki ben karşıma çıkan her zorluk ile savaşmaya hazırım. Şikayet ettiğim şeylerin yerini bir gün güzellikler alacak buna inanıyorum.

Büyümekten, zorluklarla karşılaşmaktan kaçış yok. Unutma ki kimse doğduğu gibi kalmıyor, kimse istese de küçük kalmıyor. İstesen de istemesen de büyüyorsun. Bu yolda karşılaşacağımız sorunlar olacak fakat fark ettim ki önemli olan bununla nasıl başa çıkacağımız. Artık zamanı geldi büyümek denen eyleme alışmaya. Evet büyümek dediğim, yıllardır istediğim şey ben seninle daha güzel nasıl yaşanır daha güzel nasıl büyürüm onu öğrenmeye hazırım.
Öyleyse “MERHABA BÜYÜMEK BEN GELDİM”…

Yazar : Rukiye Tanrıöven

İlgili Makaleler

Bir cevap yazın

Başa dön tuşu